Hooggevoeligheid

Als kind voelde ik me anders. Anders dan andere kinderen. Ik kon niet goed tegen drukte, groepjes kinderen en was heel gevoelig voor sfeer. Ik was een ΅kat uit de boom-kijker”. Ik moest me echt veilig voelen, voordat ik me openstelde. Ik ‘las’ heel snel de emotie en gedrag van andere kinderen. Mijn voelsprieten stonden altijd uit. Eigenlijk begreep ik mezelf niet, omdat ik anderen voortdurend aan het ‘scannen’ was. Daardoor ging ik voorbij aan wat er in mij leefde. Ik was meestal een verlegen en gevoelig meisje. Maar diep van binnen was ik dat helemaal niet! Want op plekken en bij kinderen waar ik me wel veilig voelde, kwam ik tot bloei. Kon ik ook lekker kind zijn en gek doen. Gelukkig waren die plekken er ook! Maar op school heb ik me regelmatig eenzaam gevoeld.Mijn moeder zei weleens:”Wat ben je toch gevoelig.” Ja, ik was een gevoelig meisje. Maar hoe gevoelig, dat wist ik toen nog niet. Pas de afgelopen jaren, realiseer ik me steeds meer dat mijn ‘anders-gevoel’ voortkomt uit mijn hooggevoeligheid.

Hooggevoelig zijn is eigenlijk niks meer of minder dan gevoelige zenuwen hebben.Alles om je heen, komt harder binnen dan bij een ‘normaal’ persoon.Via je zintuigen neem je waar en mijn zintuigen staan extra scherp afgesteld.Ik ben vooral gevoelig voor geluiden en geuren.Maar ook voel ik heel sterk emoties bij anderen.Zonder dat iemand mij vertelt heeft, hoe hij zich voelt.Wist je dat één op de vijf mensen hooggevoelig is? Ook kinderen!Dat zijn gemiddeld vijf kinderen per klas.Wow, dat is veel.

Deze kinderen wil ik helpen. Nee, moet ik helpen! De drive is enorm! Omdat ik deze kinderen het gevoel wil geven dat je goed bent, zoals je bent. Omdat ik deze kinderen handvatten wil geven, die ze de rest van hun leven kunnen gebruiken. Omdat ik hen wil vertellen dat hooggevoeligheid ook een enorm talent is!